Θεατρική Παράσταση και Χορευτικά Τμήματα στη λήξη των Εκδηλώσεων για το Πανηγύρι της Παναγιάς του Ευόσμου

Σχόλια 0
30/03/2026
Θεατρική Παράσταση και Χορευτικά Τμήματα στη λήξη των Εκδηλώσεων για το Πανηγύρι της Παναγιάς του Ευόσμου

Την Κυριακή 29 Μαρτίου το απόγευμα ολοκληρώθηκαν οι εορταστικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο της Πανηγύρεως της Μεγαλόχαρης του Ευόσμου!

Η εκδήλωση ξεκίνησε με μια συγκινητική θεατρική παράσταση με θέμα τον πόλεμο και ακολούθησαν χορευτικά τμήματα της Κατακόμβης για να ολοκληρωθεί η βραδιά με τον καλύτερο τρόπο!

Παρακάτω, ακολουθεί ένας σύντομος διάλογος από τη θεατρική παράσταση – ένα ιδιαίτερα επίκαιρο μήνυμα – που σηματοδοτεί τις συνέπειες του πολέμου:

Μάνα: Πολέμου ασπίδα

Μαρία: Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπώ την πόρτα σας.

Θοδωρής: Κι εγώ κρούω τη θύρα σας, ακούστε με.

Μαρία: Ένα μικρό παιδί είμαι, μην τρομάζετε.

Θοδωρής: Χάθηκα μέσα σ’ ένα πόλεμο!

Μαρία: Πήραν φωτιά οι πλεξούδες μου και μετά τα χέρια και τα μάτια μου.

Θοδωρής: Ένα βόλι με διαπέρασε και σταμάτησε την καρδιά μου. Και ο ουρανός συγνέφιασε.

Μαρία: Της μάνας μου τα μάτια θάμπωσαν από το κλάμα. Τον ήλιο, την αυγή δεν ξαναντίκρυσε..

Θοδωρής: Τα μαλλιά της άσπρισαν από τη μια στιγμή στην άλλη. Η αγκαλιά της άδειασε κι έτσι άξαφνα άδειασε κι ο κόσμος όλος.

Μαρία: Δε μεγάλωσα ποτέ. Δεν μεγαλώνουν οι νεκροί. Κι έτσι μάνα δε θα γίνω. Δε θα σηκωθώ μέσα στην νύχτα να παρηγορήσω το παιδί μου. Δε θα ξενυχτήσω στο προσκεφάλι του να πάρω την αρρώστια και τον πόνο του. Δε θα αφουγκραστώ τα όνειρα του. Δε θα χορέψω στις χαρές του. Δε θα γευτώ τις πίκρες και τις στεναχώριες του. Εγώ δε θα μεγαλώσω ποτέ.

Θοδωρής: Δε μεγάλωσα ποτέ Οι νεκροί δε μεγαλώνουν. Πατέρας δε θα γίνω. Δε θα ξυπνώ χαράματα να πάω στη δουλειά να αναθρέψω τη φαμίλια μου. Δε θα γευτώ το δάκρυ των παιδιών μου, δε θα γελάσω με το γέλιο τους. Δε θα παρασταθώ στα γονικά μου. Εγώ νεκρός γεννήθηκα. Χαρίστηκα στον πόλεμο!

Μαρία: Εγώ, εγώ είμαι που χτυπώ την πόρτα σας. Εδώ ή αλλού χτυπώ όλες τις θύρες.

Θοδωρής: Και μη θαρρείτε πως ζητώ  για μένα τίποτα. Για σας ζητώ, για τα παιδιά και τα εγγόνια σας.

Μαρία: Φτάνουν οι πόλεμοι. Αφήστε τα παιδιά να μεγαλώσουν.

Θοδωρής: Αφήστε τα λουλούδια ν’ ανθίσουν.

Μαρία: Τη νύχτα να ξημερώσει.

Θοδωρής: Τις αγκαλιές να γεμίσουν.

Μαρία: Αφήστε την άνοιξη να ξανάρθει.

Θοδωρής: Άνθρωπος εάν λέγεσαι…

Μαρία: Δε θα κάνεις βήμα πίσω!

Θοδωρής: Μέχρι που και οι κραυγές σου να ματώσουν, θα φωνάζεις.

Μαρία: Αφήστε τα παιδιά να μεγαλώσουν!…

Μπορείτε να βρείτε φωτογραφικό υλικό εδώ.

Χρόνια Πολλά κι Ελεύθερα!

Επόμενο άρθρο

Μπορείτε να γράψετε κάποιο σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί . Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.