Ολυμπιάδα Χριστού


Αγόρια Γυμνασίου-Λυκείου


Ο κόσμος χάραξε δικιά του μια πορεία,
ζήτησε να ’βρει μες στο ψέμα τη χαρά.
Μα εμείς γευτήκαμε το φως μιας ενορίας,
που ’χει σημαία το Σταυρό του Γολγοθά.

ΑΝΙΚΗΤΟΙ μεις τώρα, προσμένουμε την ώρα,
κι είν’ ο αγώνας του Χριστού·
ΑΝΙΚΗΤΟΙ μεις τώρα, ζητάμ’ αγάπης δώρα
στην Ολυμπιάδα του Χριστού.

Του κόσμου ο πόνος να χτυπάει την καρδιά μας,
αίμα ποτίζει την πικρή ανηφοριά.
Μα η ελπίδα λάμπει μέσα στη ματιά μας,
του Σταυρωμένου μας Χριστού άγια θωριά.

ΑΝΙΚΗΤΟΙ μεις τώρα...

Ανίκητοι, γενναίοι φρουροί της αρετής
θα μείνουμε για πάντα στο δρόμο της τιμής. (δις)

Για τα ψηλά οι ΤΡΟΠΑΙΟΥΧΟΙ κινάμε,
χριστιανικές Ολυμπιάδες ζητάμε·
πάντα ψηλά με μια ψυχή σφιχτοδεμένη
ηρωικοί αγωνιστές για το Χριστό.

Ακτίνες που φωτίζουν στη σκοτεινή νυχτιά,
στον πόνο, στη θυσία, στη λύπη, στη χαρά. (δις)

Για τα ψηλά οι ΤΡΟΠΑΙΟΥΧΟΙ κινάμε,
για τις δροσιές της αλήθειας διψάμε·
πάντα ψηλά με μια ψυχή σφιχτοδεμένη
ηρωικοί αγωνιστές για το Χριστό.

Στην αβασίλευτη χαρά κινάμε μεις ΓΕΝΝΑΙΟΙ
και μεις συνοδοιπόροι σε μέρη μακρινά. (δις)

Τραλαλά - τραλαλά...

Στην αγκαλιά του Ιησού βρίσκουμε τη γαλήνη
και θέλουμε να φέρουμε στον κόσμο την ειρήνη. (δις)

Είμαστε νέοι όλο ζωντάνια μ’ όνειρα,
ελπίδες κι ιδανικά,
κι έχουμε στόχο μοναδικό μας στους αγώνες,
ΠΡΩΤΟΙ για το Χριστό.

Πίστη, αγάπη, χαρά κι ελπίδα έχουμε
πάντα μες στην καρδιά,

γιατί ο Σωτήρας ζει στην ψυχή μας,
μας δυναμώνει, μας οδηγεί.

Η ζωή μας είναι γεμάτη δράση, αγώνες,
μάχη για τ’ αγαθό,

κι έχουμε στόχο μοναδικό μας στους αγώνες,
ΠΡΩΤΟΙ για το Χριστό.

Μ’ ανοιχτά φτερά και με φλόγα στην καρδιά ξεκινάμε,
για ν’ αρχίσουμε τον αγώνα τον καλό που αγαπάμε.

Και θα μείνουμε στη ζωή μας ΑΘΛΟΦΟΡΟΙ,
του Χριστού παιδιά και στους στίβους πρωτοπόροι.

Θέλουμε εμείς ν’ αγαπάμε το καλό, την αλήθεια
και να έχουμε οδηγό μας το Χριστό μες στη νύχτα.

Και θα μείνουμε στη ζωή μας νικηφόροι,
παλληκάρια εμείς και για πάντα ΑΘΛΟΦΟΡΟΙ.

Ψηλά των ΠΥΡΦΟΡΩΝ στρατιά, του φωτός τα παιδιά,
τη σημαία κρατείστε ψηλά.

Φως, το ουράνιο φως, που προβάλλει εμπρός,
της ζωής μας ας γίνει σκοπός.

Η ψυχή γεμίζει από χαρά και σκιρτά κι ανάλαφρη πετά,
ψάλλει Αυτόν που την ελύτρωσε από δεσμά βαριά
και της εχάρισε ζωή αιώνια στη βασιλεία των Ουρανών.

Μπρος ΠΥΡΦΟΡΟΙ με χαρά στην καρδιά.

Ψηλά των ΠΥΡΦΟΡΩΝ στρατιά, του φωτός τα παιδιά,
τη σημαία κρατείστε ψηλά.

Κινήσαμε όλοι μαζί, στα χέρια μας είν’ η ζωή,
για ν’ ανεβούμε σε ψηλές κορφές, να βγούμε νικητές.

Πάντα ΝΙΚΗΦΟΡΟΙ μέσα στη ζωή,
δίνουμε στους άλλους τη σωστή γραμμή,
γιατί μαζί μας είναι ο Χριστός, φίλος κι αδελφός.

Είναι η ζωή μας τραγούδι της χαράς,
τραγούδησε μαζί μας, μάθε ν’ αγαπάς,
νιώσε πως μέσα σου είν’ ο Χριστός, φίλος κι αδελφός.

Πάντα ΝΙΚΗΦΟΡΟΙ μέσα στη ζωή...

Είμαστε οι ΔΥΝΑΤΟΙ, που πάμε πάντα εμπρός,
να βρούμε την αγάπη, που είναι ο Χριστός.

Χριστιανική αγάπη, αγάπη αληθινή,
να δίνουμε σε όλους, όλοι με μια ψυχή.

Γιατί μες στη ζωή μας σε θέλουμε, Χριστέ,
να είσαι οδηγός μας, να βγούμε νικητές. (δις)

Ακτίνες Χριστού


Κορίτσια Γυμνασίου-Λυκείου

Τις νύχτες σωπαίνουν οι ώρες,
τ’ αστέρια κινούν να κρυφτούν
κι οι πρώτες δειλά οι ακτίνες
να φέρουν τη μέρα ποθούν. (δις)

Να διώξουν τα σύννεφα,
που η θλίψη έχει φέρει·
να φέγγουν στο δρόμο μας
σαν άλλο αστέρι,
κι αν πάλι τ’ απόβραδο
καημό θα μας φέρει,
ν’ ανάψουν στο διάβα μας
Ακτίνες Χριστού.

Ακτίνες γεμάτες ζωντάνια,
που δίνει μονάχα ο Χριστός,
ακτίνες ελπίδας αιώνιας,
πηγές Ακενώτου Φωτός.

Θα διώξουν τα σύννεφα,
που η θλίψη έχει φέρει·
θα φέγγουν στο δρόμο μας
σαν άλλο αστέρι,
κι αν πάλι τ’ απόβραδο
καημό θα μας φέρει,
θ’ ανάψουν στο διάβα μας
Ακτίνες Χριστού.

Μ’ ελπίδα ξεκινώντας αδέλφια στη ζωή,
κει που η ψυχή ζητάει τη θέωση να βρει.

Κι όλους καλούμε το φως να χαρούν,
που οι γιοί της νύχτας να νιώσουν δεν μπορούν.
Ελπιδοφόρες, του Φωτός οι κόρες,
ακούραστες στις ανηφόρες. (δις)

Ελπίδα αναζητάει κάθε Σου δουλευτής,
γι’ αυτό και Σε κοιτάει· Συ τον καθοδηγείς.

Κι όλους καλούμε...

Με φλογερό πιστεύω και άγκυρα μαζί
του Ιησού ακτίνες φωτίζουν την ψυχή.

Κι όλους καλούμε...

Κινάμε στη ζωή με μία φλόγα
που την ψυχή μας πάντα πυρπολεί·
είν’ του Χριστού τ’ αθάνατα τα λόγια
για αιώνια ζωή που μας καλεί,
που πάει να πει σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή,
πως ν’ αγαπάς μόνο μπορείς. (δις)

Οι Λαμπροφόρες όλες τραγουδάμε,
τραγούδια που μυρίζουνε χαρά,
τραγούδια τ’ ουρανού αγαπημένα,
που τόσο η ψυχή μας λαχταρά.
Είν’ ο Χριστός στα βήματά μας οδηγός
και για αγώνες μας καλεί
στο στάδιο της αρετής.

Ακτίνες Χριστού, η ομορφιά τ’ ουρανού
ξεκινάμε γοργά και σκορπούμε τη χαρά.

Όμορφοι κόσμοι στα ουράνια ψηλά·
βασιλεύει η ειρήνη, η αγάπη, η χαρά.

Μες στη ζωή ποθήσαμε
ειρηνικά να ζήσουμε
με το Χριστό για συντροφιά
και φως μες στην καρδιά.

Είν’ ο αγώνας μας σκληρός,
μα είναι άγιος ο σκοπός
κι είναι η πορεία μας στο Φως,
φάρος Χριστιανικός.

Ακτίνες Χριστού...

Οι Μυροφόρες χέρι με χέρι να προχωράμε,
το Αναστάσιμο γύρω το Φως για να σκορπάμε,
στα βήματά μας ο Λυτρωτής είναι οδηγός
και στη ζωή μας είναι ο φάρος ο φωτεινός.

Θα ξεκινήσουμε με φλόγα την αγάπη
μες στης ζωής τους δύσκολους τους δρόμους,
των αδελφών μας να συγχωρούμε όλα τα λάθη
και το φορτίο τους να σηκώνουμε στους ώμους.

Μικρή είν’ η ζωή μας και αξίζει,
ως τη στερνή πνοή μας ν’ αγαπάμε,
να μάθουμε να δίνουμε στους άλλους
κι αγάπη απ’ αυτούς να μη ζητάμε.

Οι Μυροφόρες...

Με του Κυρίου το Σταυρό
στο χέρι προχωράμε,
στο στάδιο των αρετών
να μπούμε λαχταράμε.

Να φέρουμε σ’ όλη τη γη
ποθούμε την ειρήνη,
και στις ανθρώπινες καρδιές
χαρά κι αδελφοσύνη. Λα, λα, λα.

Τον Ιησού για οδηγό
έχουν οι Σταυροφόρες
και στον αγώνα της ζωής
βγαίνουμε νικηφόρες.

Να φέρουμε...

Με του Χριστού την ευλογιά
στον κόσμο βγήκαμε παιδιά,
να λυτρωθούμ’ απ’ τα δεσμά,
που μας στερούν απ’ τη χαρά.

Μες στη ζωή θα είμαστε πάντοτε Χριστοφόρες,
να υπηρετούμε γι’ αρχηγό,
τον Πλάστη και Δημιουργό. (δις)

Εμείς θα λούσουμε τη γη
μ’ ακτίνες Χριστοφόρες
και θα σκορπάμε στη ζωή
αγάπη, πίστη, υπομονή.

Μες στη ζωή...

Μια μέρα του Αυγούστου
κει στις ψηλές κορφές
στήσανε τη σκηνή τους
Ακτίνες Φωτεινές.

Στα πρόσωπά τους βλέπεις,
κτυπάει ουράνιο φως,
είναι το φως που στέλνει
Ήλιος ο Νοητός.

Απ’ όλες τις Ακτίνες
είν’ οι πιο Φωτεινές,
γιατί η καρδιά τους έχει
χιλιάδες αρετές. (δις)

Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο
τ’ άδικο να χτυπούν,
τάξανε για σκοπό τους
τον Κύριο ν’ αγαπούν.

Ποθούνε τη γαλήνη
να φέρουνε στη γη,
και τη χαμένη ειρήνη,
που η ψυχή ποθεί.

Λα, λα, λα...
Απ’ όλες τις Ακτίνες...

Τον Ιησού ταγμένες
είναι για ν’ αγαπούν
και μέσα στον Παράδεισο
ποθούνε για να μπουν.

Πάντα γαλήνιες
σ’ αυτόν τον δύσκολο τον δρόμο,
πάντα πιστές εμείς
εις του Χριστού τον Άγιο Νόμο.

Να οι ηλιόφωτες
οι κορυφές, που μας καλούνε·
φουρτούνες, άνεμοι, κακοκαιριές
δε μας λυγούν, δε μας λυγούνε.

Ναι, θα μείνουμε
Ακτίνες Χριστού,
φως και χαρά, γης και ουρανού·
θ’ αποκτήσουμε την αρετή
γαλήνιες για πάντα μες στη ζωή.

Καταιγίδες, βροχές και βοριάδες,
δε λυγίζουν τ’ ανδρεία παιδιά
που ατσαλένια έχουν φτερά
και πάντα γαλήνη μες στην καρδιά.

Ναι, θα μείνουμε...

Μπορείτε να γράψετε κάποιο σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί . Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *